Four stages of the cross

Four stages of the cross – 2015 pigment en inkt op hout 122x 90 cm

 

BUCHENWALD

Tussen de bomen van vroeger
waar het lichtwater kon worden
klinken de stappen gedempter
achter de trom van het bloed.
Hoor de verdronkenen zingen
ongerept en beveiligd
tegen de dwang van het lichaam
boven de boomtoppen uit:

Moeders, laat ons nog eenmaal
over uw lichaam de nacht zien
met de verdonkerde manen
van uw gespleten borst.
Kamperfoelie van geuren
breekt wat vergeten werd open
onder de hemelen van een .
stilte die niemand schaadt.
Want de mei is gekomen
over de vogels de kleinen
over de snelle vossen
over de wijngaard des bloeds.

Draagt ons vergeten en vruchten,
moeders, de kinderen die wij
langzaam en onbeholpen
uit de klei der verwachting
hebben gekneed naar ons eigen
evenbeeld: God.

H.J. van Tienhoven

KASTANJE

De levenbrengende, de fakkeldrager,
’t veelhandig loofhout dat zijn licht ontstak,
de kaarsen brandend en van was bedropen,
de ziekenzaal verlichtend met één tak,

slaat in dit dodenrijk een bres van voorjaar,
een vlam die schrijnen kan maar niet verwondt;
totdat de bloesems vallen, nauwlijks hoorbaar,
één voor één, als wasdroppels op de grond.

Uit alle bedden zien de stenen ogen,
gestold reeds tot een onbewogen schrik,
de doodsengel, dienstvaardig en gebogen,
geluidloos bezig met veger en blik.

Zijn handen tasten naar dood vruchtbegin.
Hij snuit de kaarsen. -Schemering valt in.

H.J. van Tienhoven

STAMBOOM

De spechten die mijn stam te vinden weten
mogen er aankloppen om gulonthaal
en uit mijn lijfsvoorraden wormen eten
zonder te weten dat ik zon vertaal,

blad na blad vullend met geheimschrift, vlammen,
brandend op mijn bloedeigen stam geënt,
zolang de zomeravond wachten kan en
stil wordt van aandacht naar mij toegewend.

Niets gaat er straks teloor in ’t grote vallen,
niets wordt gewonnen dan die laatste zon.
Eet, spechten, eet. – Nog deze winter zullen
doden ontberen wat uit mij begon.

H.J. van Tienhoven

Geef een reactie